Je bent continu dingen met een kleine aan het doen. En omdat ze steeds meer leert, ga je ook steeds andere dingen doen.
Toen ze net geboren wat had ik me voorgenomen om te gaan baby zwemmen. Maar dat was continue gepland tijdens die kleine haar dutjes en dus is het er nooit van gekomen.
Toch wilde ik wel met haar zwemmen en daarom ben ik samen met haar gewoon naar het zwembad gegaan.

De eerste indruk

Ze vind het water geweldig! De eerste paar keren kon ze nog maar net kruipen en was het allemaal wel spannend. Maar zitten en kruipend in een pieren badje had ze de grootste lol.
Wel gaf ze meteen aan dat ze ook wel dat grote bad in wilde. Nou, gewoon proberen dan maar.

Los laten kan natuurlijk niet, maar ze vind het nog veel leuker! In het begin hadden we nog geen zwemvleugeltjes. Die kleine kon nog maar net kruipen en echt veel gevaar dat ze er vandoor zou gaan was er nog niet.

Uiteindelijk zijn we er op vakantie toch op gewezen dat ze echt wel die vleugeltjes om moest. Nou ja, het zwembad had ze gelukkig ook dus we konden ze lenen. Even was ik bang dat ze het helemaal niks zou vinden, maar ze lijkt er niks om te geven. Wel of niet om, het maakt haar niet uit.

Ik heb die vleugeltjes nog niet echt getest. Ik heb geen idee of ze daarmee blijft drijven en haar hoofdje boven water houdt.

Omdat we de baby zwemlessen niet hebben gedaan wist ik in het begin niet heel goed wat we konden doen. Want ja. Ik kan niet echt zwemmen met die kleine in mijn handen en die kleine kan niet zelf zwemmen.
Gelukkig kennen we mensen die wel de slaapjes trotseerden en naar baby zwemmen zijn gegaan. Die konden mooi vertellen wat ze daar deden.

Of ik heb er gewoon niet genoeg over gevraagd, misschien nietecht naar geluisterd of er al te veel van onthouden, maar erg veel leek het niet. Wat ik wel nog herinner is dat iemand voornamelijk niet heeft gezwommen in verband met poepluiers en huilende baby’s. Iets wat ik stiekem toch wel hilarisch vind.

Koppie onder

Goed wat weet ik dan nog wel? Iemand vertelde dat ze het kindje ook met het hoofd onder water dompelde. Klinkt eigenaardig. Hoe kan je die kleine nou vertellen de mond dicht te houden en eventjes niet te ademen? En hoe zorg je ervoor dat ze niet schrikt?

Nou ja, eerst zelf maar een paar keer met het hoofd onder water gaan. Wat nog best een uitdaging is gezien het feit ik ook die kleine meid vast heb en ik die niet onder water wil dompelen. Maar, waar een wil is is een weg.
Oma was die keer mee en die had al snel door wat ik ging doen. Dus die deed ook een paar keer vrolijk het hoofd onder dompelen.

Na een paar keer was het tijd voor de kleine meid. Binnen in mijn heerste een ongekende angst dat die kleine, zodra ze boven kwam, de keel open zou trekken en heel het zwembad zou weten wat voor afschuwelijke vader ik was.
Gelukkig was niks minder waar. Ze keek even met grote ogen en spuugde wat water uit haar mond, maar had meteen een grote grijns op haar gezicht. Nou meteen nog maar twee keer.

Springen

Iets anders wat ik hoorde was dat ze die kleine van de zwembad rand af lieten “springen”. Je zet die kleine op de rand, telt van 3 naar 0 en dan nodig je die kleine uit om in je armen te springen.
De eerste paar keren vond ze het best leuk. Maar ze had nog niet echt door wat er precies gebeurde.
Nou de laatste keer dat we gingen zwemmen was het wel anders. Ik zette haar op de rand en ze wachtte amper het tellen af en sprong meteen.

Het scheelt misschien dat ze tegenwoordig ook van de glijbaan af gaat en weet hoe ze dat moet doen. Ze gebruikt namelijk dezelfde beweging.
Want dat vind ze wel heel erg leuk. De glijbaan. Of het nou in het zwembad is of in de speeltuin. De glijbaan is altijd Leuk.
20 keer haalt ze makkelijk. En pappa of mama maar helpen bij de trap. Naar boven, glijden, weer naar boven, Ga maar door.

Gooien

Deze vind ik zelf ook heel leuk. Die kleine meid is altijd al een stuiter baby geweest. Toen ze (nog) kleiner was en ik haar moest troosten of in slaap moest wiegen, moest dat nog al agressief gaan. Niet rustig wiegen, maar haast stuiteren
Thuis gooi ik haar ook in de lucht en vang ik haar op. Maar in het zwembad kan ik haar nog veel hoger gooien. Gieren dat dat is.

De volgende stap

De laatste keer dat we gingen zwemmen gaf die kleine meid op het einde duidelijk aan dat zij wilde zwemmen. Ze liep zelf het zwembad in en wilde niet getild worden. Toen het lopen niet meer lukte mocht ik haar wel even tillen.
Toen we eenmaal in het diepe waren toen werd het spannend. Ze wilde niet vast gehouden worden dus ik dacht dat ze wilde zwemmen. Ik draaide haar op haar buik en ondersteunde haar met mijn hand. Maar ook dat was niet de bedoeling, nou ja, die hand was niet de bedoeling. Ze wilde zelf zwemmen! Ik mocht haar niet helpen.

Dat feest ging natuurlijk niet door. Maar het betekend wel dat die vleugeltjes alleen waarschijnlijk niet meer voldoende zijn. Hoe ga ik die kleine nu leren zwemmen. Echt zwemles komt pas veel later. Tot die tijd ga ik echt niet met haar lopen worstelen of haar niet meer laten zwemmen.

Nou eens kijken of ik zelf een goede zweminstructeur ben.

Mijn vorige blog gemist? Je leest hem hier terug.