Wanneer je een kleintje in je leven hebt, gebeurd er opeens zo ontzettend veel. En in een leven met ADHD, gaat er nog wel eens iets mis. Combineer een scala van onderwerpen om over te schreven met periodes waarin alles opeens aan de kant gezet wordt en je vergeet nog wel eens een onderwerp waar je eigenlijk over wilt schrijven. Zo wil ik het al heel lang eens hebben over Noise Cancelling oortjes. Je weet wel voor je telefoon.

Misschien vraag je je af wat die oortjes te maken hebben met die kleine meid en mijn leven als papa. Maar het is een advies wat ik, en ook mijn vrouw, aan al onze vrienden die kinderen hebben gekregen geven. Gebruik die oortjes!

Huilen.

In de eerste periode deed onze kleine meid veel huilen. Ze was geen huilbaby, zeker niet. Maar het is de enige manier dat een baby kan communiceren. En dat deed ze goed. Die van ons kon een behoorlijk volume produceren.
Vaak kan je zo’n kleine wel weer troosten. Maar omdat je niet altijd weet wat er aan de hand is, kan het even duren. Zeker wanneer je in een periode van krampjes, ziek of inentingen komt. Bij ons was die kleine dan zo over de rooie.

Toen ik voor de krampjes het consultatie bureau belde, probeerde ik tegelijkertijd mijn dochter te troosten. De jongen die ik aan de lijn kreeg vroeg of ik niet even naar een andere kamer kon gaan, want dan konden we rustig praten zonder een huilende baby?

In de periode van de eerste tandjes, kregen we van onze (nieuwe) buren te horen dat hun zoon ‘s nachts wakker was geworden. Daarna kon hij niet meer slapen. Het spookte namelijk!
Dat spook was die kleine meid van ons. Ook zij was wakker geworden en ze voelde zich niet zo lekker. Ze maakte zoveel geluid dat onze buurjongen het kon horen!

Een kind kan dus erg veel geluid maken. En voor andere zitten, er ondanks alles, nog wel wat barierres tussen (muren, je gaat weg ect). Maar als ouder probeer je je kind zoveel mogelijk te troosten. En bij je te houden. Je wilt er voor je kleine zijn, maar tegelijkertijd hecht ik ook wel wat waarde aan mijn trommelvliezen. En die hadden daar behoorlijk onder te lijden. Die noise cancelling oortjes komen dan opeens goed van pas. Die dingen laten namelijk echt nog wel geluid door, maar dempten genoeg om mijn oren te beschermen. Zo kon die kleine flink huilen en ik haar dicht bij me houden. Alles was nog steeds hoorbaar, maar gelukkig een stuk zachter.

Lange Nachten.

Die noise cancelling oortjes zijn niet alleen handig in situaties van groot alarm. Ook in de lange nachten dat je die kleine inslaap probeert te krijgen heb ik ze als heel handig ervaren.
Ik heb nachten gehad waarin ik meer dan een uur met die kleine in mijn armen rond heb gelopen. In de hoop dat ze in slaap valt.

Op die momenten wil je een rustige omgeving creëren. Het is vaak stil en donker, de perfecte omstandigheden om lekker in slaap te vallen. Maar ik moest wakker blijven. Moest blijven lopen. Zodra ik stopte begon die kleine meteen te klagen. Hoeveel kan je doen in die zeven passen die je op de kamer kan zetten. Hoevaak kan je die tellen? Na een keer of 50 was ik dat ook wel weer zat.

Wij hebben gelukkig een Storytell abonnement. Met die noise cancelling oordopjes, die fortuinlijk genoeg ook draad loos zijn, kan ik mijn telefoon op de gang laten liggen. Zijn er geen draden die die kleine kan grijpen en kan ik heerlijk naar een spannend luisterboek luisteren.
Ondertussen heb ik hele series geluisterd terwijl ik met die kleine liep.

Ook nu wordt ze af en toe nog wakker. Soms heeft ze gepoept of een nare droom gehad. Ik ben dan niet meer zo lang bezig, maar uit voorzorg doe ik altijd nog een oortje in en zet ik een luister boek aan. Je weet maar nooit.

Verbinding.

Het kan zijn dat je het wat raar vind. Misschien denk je wel dat ik me op die manier afsluit van die kleine. Geen verbinding meer met haar maak. Dat is onzin. Ik heb nog nooit noise cancelling oortjes gehad die mij volledig afsluiten van de wereld om mij heen. Zelfs mijn koptelefoon laat geluid door.
Nee, ze halen het randje ervan af. Het spaart mijn gehoor.

In de late nachten dat ik haar probeer te troosten, houdt een luisterboek mij genoeg wakker om er voor haar te zijn. Om niet al lopend in slaap te vallen. En wanneer ze huilt geeft het mij de mogelijkheid om haar stevig vast te houden en te troosten. Het is de manier om er juist voor haar te kunnen zijn.

Ondertussen zijn we bijna anderhalf jaar verder. De oortjes zijn gelukkig een heel stuk minder nodig. Als er echt iets aan de hand is dan laat ze nog wel van zich horen. Nog steeds flink hard, maar troosten helpt nu veel sneller. Als ik haar optil dan wordt ze snel al weer stil. Ze kruipt tegen me aan en snikt nog een paar keer.

De oortjes zijn nu weer voor mijn eigen vermaakt. Om tijdens zo’n late nacht de luier te verschonen wanneer ik haar troost een beetje alerter te blijven. Het lijdt me af van het feit dat ik wakker moet zijn terwijl ik liever had willen slapen.
Het cancelled nu meer mijn eigen humeur. Maar ja Humeur cancelling oordopjes? Klinkt toch minder.

Heb je mijn vorige blog ook gelezen? Je vind hem hier.