Met een kleine moet je dingen plannen. En laat ik daar nou niet goed in zijn. Ik wil veel dingen en denk dat het allemaal kan. Zo bedenk ik elke week van te voren samen met mijn vrouw wat we gaan eten. Alleen vergeet ik dan nog wel eens hoeveel bereidingstijd iets eigenlijk nodig heeft.

Er zijn veel dingen die ik leuk vind om te koken. En er zijn veel soorten gerechten die ik ook wil leren koken. Zo ook Pies (Dat is toch een lastig woord in een Nederlandse tekst). Niet een applepie, maar de Engelse pies. Pies die als avondmaal gaan, hartige pies (okay das vaak genoeg het woord pies). Deze week had ik in het menu een chicken pot pie staan.

Even iets over mijn dagen. Ondertussen is er best wel wat structuur gekomen. Die kleine heeft haar vaste slaapmomenten. En hoewel die een klein beetje kunnen schuiven weet ik vrij goed waar ik aan toe ben en wat ik kan doen.
Iets wat echt vast bij ons staat qua tijd is het avondmaal. Dit doen we om half 6. Voor sommige klinkt dat misschien vroeg (zeker als ik terug denk aan mijn Spaanse collega’s, die al schrokken van 18:00 als diner time), maar om 17:30 heb ik al weer honger, mijn vrouw heeft honger en ook die kleine heeft honger.
Daarnaast is het een mooie tijd, We zijn dan om 18:00 ongeveer uitgegeten en dan kan mijn vrouw, terwijl ik de keuken weer opruim, nog even tijd met de kleine spenderen voordat ze naar bed gaat. Het is ondertussen een beetje een ritueel geworden.

Om om 17:30 te kunnen eten begin ik met koken om 17:00. Mijn vrouw is dan weer thuis en kan op de kleine letten terwijl ik in de keuken sta. Dit werkt prima voor de meeste pasta gerechten of een Klasiek GVA’tje, maar voor een Chicken Pot Pie moet ik toch echt meer tijd in plannen, dat red ik niet in een half uur als ze al minstens een half uur in de oven nodig hebben.

Ik heb het gerecht dus al meerdere keren moeten opschuiven omdat ik me steeds bedenk dat ik er geen tijd voor heb om het te koken. We deden namelijk allemaal leuke dingen en waren te laat thuis. Of het was zo’n drukke dag dat ik eigenlijk te lui was om uitgebreid te koken en koos voor iets makkelijks.

Het is steeds meer mogelijk om dingen te doen terwijl die kleine rond kruipt, maar uitgebreid koken? Nee dat niet. Ergens zal ik dus tijd moeten vinden om te kunnen koken, zonder dat ik op mijn dochter moet letten. Dit begint bij een goede planning van de dag. Deze had ik vandaag echt niet gemaakt, dus improvisatie skills waren vereist. Ik ben maar wat blij dat ik daar tijdens mijn therapie aandacht aan heb besteed.

Deze week heb ik dus tijdens haar tweede dutje aandacht aan het eten besteed. Dit voelde heel vreemd. Ik kreeg meteen een scheef beeld van de tijd. Aan de ene kant wist dat het net 13:00 was, maar omdat ik al aan het koken was dacht ik dat het 17:00 was.
Een flinke kortsluiting, ik had geen idee meer wat ik die dag allemaal nog kon doen.

Maar het is me goed bevallen. Het is gelukt en daarom ook een bewijs aan mezelf dat ik dit vaker kan doen. Ik hoef me dus geen zorgen te maken wanneer ik uitgebreidere recepten wil koken. Het is iets wat ik dus echt wel kan plannen.

Okay, nu laat ik het misschien lijken alsof het heel makkelijk is. Maar dat is het echt niet. Met het huishouden, mijn hobby’s en mijn passies moet ik elke minuut in de dag goed gebruiken en dit is voor mij onwijs zwaar. Vaak genoeg maak ik een aantekening in mijn journal dat ik te weinig tijd heb of dicht sla vanwege de vele dingen die ik wil doen.

Maar een uitgebreid gerecht op een dag dat mijn vrouw niet thuis is dus eigenlijk geen probleem probleem meer. Ik moet er misschien geen gewoonte van maken en ook opletten dat wanneer ik dit wil koken, ik misschien minder kan schoonmaken of kan schrijven. Maar ik moet elke dag scherp op dat soort dingen blijven

Elke week leer ik wel nieuwe dingen in het leven van een Thuisblijfvader. Kleine trucjes hoe ik mijn leven makkelijker kan maken. Kleine aanpassingen die een dag soepel kunnen verlopen. Maar wat ik nooit moet vergeten is dat een dag maar een dag is en dat ik best ook een keertje alles kan laten liggen. En gewoon even een dutje op de bank mag doen wanneer die kleine slaapt. Even geen dingen plannen. De boog kan maar zo lang gespannen blijven. Ook dat moet ik soms gewoon even inplannen. Maar niet nu. Nu is het tijd om snel alvast voorbereidingen voor het eten te maken. Ik ga die Kerry Ayam Jawa weer eens maken en die heeft ook wat meer tijd nodig.

Heb je mijn vorige blog ook gelezen? Het gaat over hoe we eerlijke delen. Nee? Je lees hem hier.